André van Duin, pseudoniem van Adrianus Marinus Kyvon (Rotterdam, 20 februari 1947) is een Nederlands komiek, zanger, tekstschrijver en programmamaker.

André van Duin werd ontdekt op 24 juni 1964 toen hij met een bandparodie act de AVRO-talentenjacht ‘Nieuwe Oogst’ won. Als beloning mocht hij optreden in de televisieshow van Willy en Willeke Alberti. Vervolgens kreeg hij met deze act een engagement bij de Snip & Snap Revue.

Vanaf 1967 was André van Duin regelmatig te zien op de Nederlandse televisie. Enkele jaren later begon hij met zijn theatercarrière. In zijn revues werd hij bijgestaan door Frans van Dusschoten en Corrie van Gorp. Voor laatstgenoemde schreef hij teksten van meerdere hits, waaronder ‘Zo slank zijn als je dochter’.

In 1973 begon André van Duin samen met Ferry de Groot met de Dik Voormekaar Show op de radio. Eerst bij Radio Noordzee, later bij de NCRV en weer later bij de TROS. De slome “meneer de Groot” en later ook de bozige “Ome Joop” (van Duin zelf) (“nee, nou wordt-ie mooi!”) vervulden daarin de hoofdrollen.

Eind jaren ’80 presenteerde Van Duin het programma Animal Crackers, waarin filmpjes van dierentuindieren door hem van grappige voice over-stemmetjes werden voorzien. Als Jaap Aap deed hij hetzelfde met beelden uit de actualiteit. Het bekendst hieruit was “de Minuut van Ruud”, waarin hij de stem insprak van Ruud Lubbers. Hij sloot altijd af met de uitspraak: “Tuut tuut tuut: de groetjes van Ruud.”

André van Duin heeft de hoofdrol in meerdere Nederlandse speelfilms gespeeld. Het bekendst is zijn rol als Joep Meloen in de film Ik ben Joep Meloen en de rol van rondreizende kiezentrekker in De Boezemvriend (een persiflage op de novelle “De Inspecteur-generaal” van Nikolaj Gogol). Ook maakte hij enkele andere producties, waaronder een kerstshow bij de TROS in 1978 en in 1982 de musical Boem-Boem.

Als zanger heeft André van Duin een groot aantal hits op zijn naam staan. Aanvankelijk lag de nadruk op persiflages van bekende hits zoals Angelique, Het bananenlied, De tamme boerenzoon, File, Doorgaan en Willy Alberti, bedankt. Veel van zijn latere hits zijn carnavalskrakers, zoals Er staat een paard in de gang (1981), ‘k Heb hele grote bloemkoole en Pizzalied (Effe Wachte…). Dat laatste nummer bereikte eind 1993 de nummer 1 positie in de Nederlandse hitparade.

In 1976 was het nummer Willempie een groot succes. Sommige luisteraars vatten het echter op als een spotlied op geestelijk gehandicapten. Spottend was het niet bedoeld, maar het ging wel duidelijk over een geestelijk minder begaafd iemand. Een dreigende rechtszaak, aangespannen door ouders van een verstandelijk gehandicapt kind, werd door van Duin afgewend door publiekelijk zijn excuses aan te bieden. Willempie stond gedurende drie weken op de eerste plaats van AVRO’s “Top Pop” hitparade, maar deze sloeg het nummer enige tijd over vanwege de controverse. Verstandelijk gehandicapten zelf zongen het lied vrolijk mee.

Ook brengt André van Duin met enige regelmaat albums met serieuzere liedjes uit, zoals de 5-delige “And’re André”-serie, “Wij”, “Wij Twee”, “Zing” (met vertalingen van Perry Como-songs) en “Recht uit het hart”.

In 2004 vierde André van Duin zijn 40-jarig artiestenjubileum. Naar aanleiding hiervan besloot hij na lange tijd weer het land in te gaan met een nieuwe theatershow. Deze werd zo succesvol dat hij een tweede show maakte.

In oktober 2007 komt er na vele jaren weer een dvd op de markt waarin André van Duin meespeelt. Het gaat om de serie “Het meisje met de blauwe hoed” waar André Toontje Bulthuis speelde. Deze serie stamt uit de begin jaren 70 en werd destijds uitgezonden door de NCRV.

André van Duin is op 22 december 2006 getrouwd met zijn partner Martin Elferink.

Momenteel is André weer te zien in een nieuwe revue. Hij keert daarmee terug naar zijn oude liefde. Samen met Ron Brandsteder reist hij langs theaters door heel Nederland met een groot gemonteerde revue. In deze revue keert de Dik Voormekaarshow terug, voor het eerst live in het theater

Zie ook:

1. 40-jarig Jubileum Corry Konings
2. Uit d’n ouwe doos – Achteruitrijden, caravanrace!
3. Het Nederlandse Journaal – Wat er allemaal mis ging