Het had een ongeregeld zooitje kúnnen zijn, maar niets is minder waar. De bezoekers van het tonpraterscafé in Heeze hebben heus wel lol, maar werken echt serieus aan betere buuts.

Precies wat Berry Knapen voor ogen had, toen hij in september met de bijeenkomsten startte. Met hulp van Frans Bevers uit Oirschot en Jan Strik uit Someren. Hun doel? De cultuur van het tonpraten in stand houden en het niveau opkrikken.

Volgens Berry kwamen er tot dusver 20 tot 25 tonpraters naar De Zwaan. Deze derde avond zitten er zestien bezoekers in het café dat eigenlijk op dinsdag gesloten is, maar speciaal voor deze gelegenheid eens per maand de deur open zet. “Het zijn er iets minder omdat de mensen nu een stukje mogen doen”, wordt er al gauw gegrapt. Maar Berry maakt al snel duidelijk dat er gewoon enkele afmeldingen zijn.

De vorige bijeenkomsten waren theoretisch van aard. Ze gingen over het schrijven van een goede tekst en over de presentatie. Nu komen beide onderwerpen samen door praktijkoefeningen. Waarvoor zelfs een heuse ton voor de dag wordt getoverd uit de auto van Rob van Elst uit Groesbeek.

Hij is ook degene die na ruim tweeënhalf uur oordeelt dat dit de zinvolste avond was tot nu toe. Een avond waarin kleine stukjes van een klets worden voorgedragen en de tonpraters volop feedback krijgen.

Zoals Arie Schoofs uit Reusel. Hij heeft een paar jaar oude buut afgestoft en maakt zijn opwachting als jeu de bouler. Hij krijgt meteen een compliment omdat hij het spits durfde af te bijten. Want het is dan misschien een klein publiek, maar wel eentje dat heel veel gewend is.

En gaandeweg barsten de tips los. Dat hij zijn kin kan aanzetten met schmink. Dat hij beter een droog typetje kan neerzetten dan een fel, zoals nu. Dat hij meer energie uitstraalt als hij rechtop gaat staan en de ton minder gebruikt voor houvast. Dat hij ook een bal kan opwrijven voor rust en houvast. En dat iedere kleine tonprater om een kistje moet vragen (…alleen niet bij de Dela). Het zijn maar enkele voorbeelden, waarvan ik de laatste zonder meer in mijn oren knoop. Want met mijn 1.62 meter hoor ik zeker tot de categorie kleintjes.

De hele avond vliegen suggesties over en weer. Goedbedoelde adviezen voor Richard Pors uit Geldrop, Linda Bevers uit Helmond, Peter van der Maas uit Hilvarenbeek en John van Lanen uit Helmond. Af en toe krijgen ze zelfs nieuwe grappen en grollen aangereikt. Jan Strik strooit er zelfs mee. Met zo’n groot gemak! Zoals hij ook tot besluit op verzoek nog een stukje uit de mouw schudt. En het is niet eens de simpelste tekst.

Bij die man zit het duidelijk in het bloed. Leergierig luistert iedereen toe. Maar succes is niet gegarandeerd. De strekking blijft dat publiek altijd onpeilbaar is en tonpraten geen wetenschap waarvan je de kennis even overdraagt. Iedereen moet dan ook met de tips doen wat hij of zij wil. Al is ook iedereen het eens met de opmerking dat je met een kleine verandering snel een beter resultaat kunt boeken. Het bewijs daarvan heeft iedereen deze avond gezien.

Er kleeft maar één nadeeltje aan: het werkt ook precies andersom. Maar dat is een kwestie van uitproberen. Bijvoorbeeld tijdens het tonpraterscafé in Heeze dat na carnaval, hier ‘De Grote Drukte’ genaamd, weer een vervolg krijgt.

(Bron: ED.nl)

Geen gelijkende berichten.