Pool aawmeut van Hilvarenbeek
Er werd weer onbedaarlijk gelachen tijdens Aawmeutenaovond. De acht aawmeuten stonden borg voor een fantastisch weekend op 23 en 24 januari 2009. De tonpratersakkudemie werpt zeker zijn vruchten af dat is nu wel duidelijk.
Als aawmeut van Beek werd Noud van der Staak uitgeroepen. Als Pool Karl Krasnapolsky gaf hij met zijn steenkolen Duits een geheel eigen visie op Beek.
Vrijdagavond ontving hij al de publieksprijs. Maar het verschil moet heel klein geweest zijn met al die andere toppers afgaande op de reacties gedurende de twee avonden die stonden als een huis.
In willekeurige volgorde onderstaand de tonpraters aan het woord:
Verrassend kan het optreden van de pool Karl Krasnapolsky ( Noud van der Staak) wel genoemd worden. Zijn vader Tanek heeft hier nog gevrijd vertelde hij terwijl het bevrijd moest zijn. In zijn leuke dialect gaf hij toe dat Polen geen humor hebben. Hij was bij Bart de Groof geweest en had ook inderdaad niet gelachen. Elk klusje pakte hij aan, van bezorger van de nieuwe Hilverbode tot aan het timmeren van kisten voor begrafenisondernemer Marco Van Hamond. Die zou het stervensdruk hebben. Op het gemeentehuis ontdekte hij de nieuwe naam voor het MCC: de Molshoop. Heel de buut lang bleef Noud in zijn rol en wist hij de zaal te laten lachen. Stoïcijns liet hij alles over zich heen komen af en toe nippend van zijn blikje euroshopper bier.
Dat ?hullie Harrie? het af liet weten en dat zijn tweelingbroer Jan (William van Eekelen) die tijd maar vol moest praten, daar heeft niemand spijt van. Op onnavolgbare wijze beschreef Jan, niet in maar naast de ton, zijn verhouding met zijn broer die ?claustrolergisch?(bang voor stof in kleine ruimtes) is. Kon Harrie bij de bevalling nog meeliften met het vruchtwater, Jan moest daarentegen knokken om de nageboorte voor te blijven. Gelukkig had Jan zijn uiterlijk mee en zou Harrie willen dat hij het thuis kon laten. De veelzijdige William van Eekelen, ook het decor was van zijn hand, hield de zaal heel zijn buut in zijn greep. Maar ondanks de niet aflatende kritiek op Harrie had hij op het einde toch ook nog een aardig woord voor hem over. Het bleef tenslotte zijn broer.
Aandoenlijk mooi en vol verlangen, zo keek Astrid Wilborts als bruidje uit naar háár huwelijksdag. Alles tot in de puntjes geregeld en voorbereid. Samen met de zaal checkte ze nog maar eens wat de dag onvergetelijk zou moeten maken. Overal had ze aan gedacht, van uitnodiging tot locatie en van bruidstaart tot huwelijksnacht. Alleen bij dit laatste item was er geen gezamenlijk ?check? te horen. Er was namelijk geen bruidegom en haar bruidsjurk kreeg een plek op marktplaats. Een tot in de puntjes uitgevoerde buut met een verrassend slot. Zeker op de vrijdagavond toen zij na haar buut ten huwelijk werd gevraagd door haar vriend Ruud Lathouwers.
Voor de 13e keer in de Beekse ton maar inmiddels in elke ton waar dan ook in Nederland een welkome gast. Jasper van Gerwen, niet alleen een geweldige tonprater maar ook dé collega om raad aan te vragen. Als Ut Padje wist de oude rot de zaal weer goed te bespelen. Hij zat bij een scoutinggroep voor lelijke kinderen met een akela die ‘dyslesbies’ was: ze hield van vrouwen maar wist niet hoe ze het moest schrijven. Volgens hem houden mannen vooral van vrouwen in leer omdat die het meest naar een nieuwe auto ruiken. Ook de plaatselijke actualiteit kwam langs in de ton: Zo wordt het MCC aan de Vrijthof gebouwd in Maastricht.
Als debutant(e) stond Andy Cuijpers in de ton als ?Au bain Marie?. Haar man ?Sjef le Cuisine? zou er zijn kookboek komen presenteren. Een boek over Haute Cuisine ofwel: eten met mes en vork. Niet alleen de Franse keuken passeerde de revue. Op kookcursus had medecursist d?n Paop een mooi gerecht: ?Zoem Ping?. De inhoud van het pakje in de magnetron, zoem zoem zoem en ping, klaar. Marie werd van de cursus gestuurd omdat ze nogal snel aangebrand was.
Crème Brulee was bij haar gewoon aangebrande pudding samen met haar rechter duim en haar theedoek. Regelmatig liet ze zich in de ton voorzien van een glas wijn. Zo sloot ze haar geslaagde debuut ook af: de tijd dringt en ik ook.
Hij maakt muziek of voelt zich ziek. Senielsje van de Hermenie (Niels Kemps) was in zijn element bij de harmonie. Als tamboer-maître is het gewoon een kwestie van veel talent en veel oefenen. Voor Senielsje was het vooral veel oefenen. Het liefst ging hij naar de tap-toe.
Hij ergerde zich aan de Beekse starters in de nieuwe wijk. ?Als je zo graag een wip wilt maken dan hoef je toch niet een hele speeltuin voor je deur te krijgen?, zei hij tegen initiatiefnemer Paul van de Wouw. Niels bracht een hoop onschuldige humor die de zaal wel wist te waarderen.
Wim Hesselmans de man van 12 ambachten en 13 ongelukken kwam vertellen over al zijn mislukte baantjes. Als taxichauffeur kwam hij een keer in de slip, botste tegen een lantaarnpaal, ramde hij een boom, belandde in de sloot om vervolgens de macht over het stuur volledig kwijt te raken. Na dat ongeluk had hij een deeltaxi met eigen bijdrage. Omdat hij eerder op een lijkwagen reed, schrok hij van zijn eerste taxirit toen de klant op zijn schouder tikte.
Vroom kwam ze op maar vroom zou ze niet blijven. Zuster non de Ju (Bart Elbers) klapte uit de school zonder weerga. Omdat ze de Hispohal niet kon vinden vroeg ze het op de Diessenseweg aan een klein mannetje met een camper. Die wou het niet zeggen waarop zij zei dan kom je niet in de hemel. Het antwoord was en jij niet in de Hispohal.
Een ding werd tijdens de buut van Bart Elbers wel duidelijk. De kerk is niet meer heilig. Over het MCC had ook de kerk een duidelijke visie: MCC betekent: Multi Culturele Catastrofe.
De 34e Aawmeutenaovond gaat de geschiedenis in als een topavond. Van presentatie (Jozef van de Maas), dans De Medjes, muziek Tofhéé en Èègewèès evenals de floormanagers en de dames van de grime achter de schermen, alles was van hoge kwaliteit. Speciale dank was er nog voor Marcel Kollau die stopt als coördinator van de Aawmeutenakkudemie.
(Bron: Tonpraten.nl)
Zie ook:
- Tonpraot Akkedeemie
- Tonpraotweekend Elshout groot succes!
- Opperleuterer Kruikenstad 2009: Henri Hendriks
