Ingewikkeld in een grote witte kleed loop ik al dagen opzoek naar water en naar een dorp om daar zo schaduw te kunnen vinden.
De zon is heet, heter dan heet?
Met moeite kom ik vooruit en voordat ik weet struikel ik over een steen en val ik..
Ik kan niet meer opstaan, zo warm is het.
Ik probeer toch weer op te staan en voordat ik weet zie ik iets in de verte!!
Met een blije gezicht probeer ik die richting in te rennen.
Als ik er ben, is het een dorp,? maar het dorp is helemaal dood.
De huizen zijn niet meer wit, maar eerder bruin
De huizen zijn ook dicht getimmerd..
Ik zie en put,? maar die is leeg.
De hitte is bijna niet meer te verdragen, dus ik ga opzoek naar schaduw.
Overal achter of om elk huis is de zon te bekennen en de schaduw is juist nergens te bekennen..
Uitgepuft ga ik met een plof op de grond zitten..
De hitte is nu echt niet meer te verdragen?
Opeens, voel ik een druppel op mijn neus vallen..
En nog een
En NOG EEN!!
In een keer begint het heel hard te regenen.
Ik sta op, doe mijn grote witte kleed af en ren naar een open plek toe.
Uit gespreid in het midden van de veld geniet ik van de regen.
Maar wat ik zie is dat uit de dicht getimmerde huizen, de bewoners tevoorschijn komen!!
Kinderen die lachen, en ouders die mee huilen van geluk.
Een mooiere dag kan er niet zijn!!

(Door: Jolanda)

Geen gelijkende berichten.